www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
MORZE ŚRÓDZIEMNE 100 KM NA POŁUDNIE OD MARSYLII
TOŻSAMOŚĆ BOURNE'A
Paskudnie wygląda.
Nigdy wcześniej nie widziałeś trupa?
Owińcie go kocem.
Idę.
Ostrożnie.
Chwila. Zaraz przyjdę. Okryjcie go.
Co ty ze mną robisz, do cholery?
Co robisz?
Do licha! Gdzie ja jestem?
Na łodzi rybackiej! Byłeś w wodzie.
Wyłowiliśmy cię.
W jakiej wodzie?
Zostałeś postrzelony. Widzisz? Kule.
Patrz, numer konta bankowego. Czemu był w twoim biodrze?
W biodrze?
- Czemu był w twoim biodrze? - W biodrze.
W biodrze, pod skórą.
O Boże.
Co chcesz ze mną zrobić?
Musisz odpocząć. Czekaj.
Proszę. Połóż się.
Jestem twoim przyjacielem.
Nazywam się Giancarlo.
Kim jesteś?
Jak się nazywasz?
Nie wiem.
- Boże. - Połóż się.
CENTRALNA AGENCJA WYWIADOWCZA LANGLEY, WIRGINIA
Informacja potwierdzona. Akcja się nie powiodła.
Wiesz, kim jestem?
Nie wiem, kim jestem.
Powiedz, kim jestem.
Jeśli wiesz, kim jestem...
Przestań się wygłupiać...
i powiedz mi.
Jeśli chcesz jeść, to chodź.
Z tych map wynika,
że mogłem być bliżej brzegu.
Co to jest? Zrobiłeś te węzły?
A więc zaczynasz odzyskiwać pamięć?
Nie, nie odzyskuję.
Z węzłem jest jak z całą resztą. Znalazłem linę i gotowe.
Na tej samej zasadzie umiem czytać.
Pisać. Dodawać, odejmować. Robić kawę.
Tasować karty, ustawiać figury szachowe.
Odzyskasz pamięć.
Nie odzyskuję jej, do cholery! W tym rzecz!
Przeglądam to całe gówno!
Już dwa tygodnie tutaj siedzę.
To nic nie daje. Nie wiem nawet, czego szukać.
Musisz odpocząć. Odzyskasz ją.
A jeśli nie?
Jutro tam będziemy, a ja nawet nie mam nazwiska.
To niewiele, ale powinno starczyć na podróż do Szwajcarii.
Dziękuję.
Nie widzisz znaków?
Wstawaj... No już.
Park jest zamknięty. Nie wolno tu spać.
W porządku.
Pokaż jakiś dowód tożsamości.
Nie, ja...
Szybko, dokumenty.
Nie mam dokumentów. Zgubiłem...
Zgubiłem dokumenty... Nie ma ich.
Dobra, ręce do góry.
Chce mi się spać...
Ci ludzie grozili mojej rodzinie. Moim dzieciom.
Zapewniam, że gdy będę miał mocne dowody,
opowiem wam ciekawą historyjkę.
Moi drodzy przyjaciele, przeczytacie na swój temat.
Jeśli chcecie ze mną igrać,
choć byłem rozsądny, dam wam do wiwatu.
To wypowiedź Nykwana Wombosi udzielona przedwczoraj w Paryżu.
Był utrapieniem, zanim przejął władzę...
i w trakcie jej sprawowania, a teraz bruździ nam na wygnaniu.
Pisze książkę o historii Agencji w Afryce.
Zamierza podać nazwiska.
To w gruncie rzeczy szantaż. Oczekuje pomocy Agencji.
Chce, żebyśmy pomogli mu odzyskać władzę w ciągu pół roku.
W tym wywiadzie, którego kopię każdy z was może otrzymać,
twierdzi także, że właśnie przeżył zamach na swoje życie.
Mówi, że to my i że ma na to dowód.
Dyrektor chce wiedzieć, czy jest choć źdźbło prawdy...
w tym oskarżeniu.
Zapewniłem go, że żaden z moich ludzi nie byłby tak lekkomyślny.
Pamiętam jedną z naszych rozmów.
Rozmawialiśmy o Treadstone.
Zdaje się, że pojawiło się wtedy nazwisko "Wombosi".
Nie wiem, o czym mówisz.
Ktoś próbował go wyeliminować.
Próbował, ale bez skutku.
Czy to była operacja Treadstone?
Pytasz wprost?
Tak.
Myślałem, że nigdy tego nie zrobisz.
Co się stało?
Straciliśmy kontakt z naszym człowiekiem.
Prawie dwa tygodnie temu.
Pracujemy na okrągło. Cała jednostka.
Jesteśmy tam.
Robimy, co się da.
I nie poinformowałeś mnie o tym?
Nigdy wcześniej nie chciałeś wiedzieć.
Nigdy wcześniej nie popełniłeś błędu.
GEMEINSCHAFT BANK ZURYCH, SZWAJCARIA
Czym mogę służyć?
Przyszedłem w sprawie mojego konta.
Proszę wpisać tutaj jego numer.
Skieruję pana do właściwej osoby.
PASZPORT Stany Zjednoczone Ameryki
Nazywam się Jason Bourne.
Mieszkam w Paryżu.
Próbuję sobie przypomnieć...
Kiedy byłem tu ostatnim razem?
Nie jestem pewien.
Trzy tygodnie temu.
Tak, w Paryżu.
Ma pani numer Jasona Bourne'a?
Tak. Połączyć pana?
Tak, proszę.
Tu numer 46 99 03 84.
Proszę zostawić wiadomość po sygnale.
OBYWATELE USA
Jestem Amerykaninem.
W porządku.
Stać.
Tutaj nie sięga wasza jurysdykcja.
Zaczekajcie tu.
Nie.
To nie jest mój aktualny adres.
To był mój adres dwa dni temu,
gdy stanęłam w tej kolejce.
Teraz już nie mam tego mieszkania.
Nie mam adresu, numeru telefonu, pieniędzy ani czasu.
- I wciąż nie mam wizy! - Panno Kreutz.
Proszę mówić ciszej.
Gdzie jest ten człowiek, z którym rozmawiałam w zeszłym tygodniu?
Co tydzień nowa osoba. Jak mam...
Nie wiem, z kim pani rozmawiała.
Zaraz powiem. Na pewno gdzieś zapisałam.
Mogę prosić panią o uwagę?
Już mam. Proszę spojrzeć.
Próbowała pani obejść prawo imigracyjne Stanów Zjednoczonych.
Teraz chodzi o wizę studencką.
Nie o zieloną kartę. To zupełnie co innego.
To nie menu, panno Kreutz. Nie można...
Mam dowód.
Podejrzany...
Pomoc w razie ataku.
Hej, ty! Z czerwoną torbą!
Stój! Ręce do góry!
Jestem tam.
Szybko! Już!
Oddział Alpha, pójdźcie na górę tylnymi schodami. Oddział Bravo...
Szybko!
Czysto!
Podejrzany jest...
Oddział Bravo wchodzi po schodach. Zbliża się do drugiego piętra.
Oddział Alpha, droga wolna.
Szybciej!
Oddziały Alpha i Bravo, cel może mieć radio.
Przejdźcie na kod 77./Odbiór.
Kod 77, zrozumiano.
Na podłogę!
Nie ma go!
Wchodzić. Szybko.
Jest teraz w Zurychu?
Tak. Właśnie dostaliśmy wiadomość.
Ale czy są pewni? Są pewni, że to on?
Tak. Poszedł do banku.
Mamy tam człowieka. To on dzwonił.
Szybciej.
Domyślił się, że obserwujemy bank?
Nie wiem. Szybciej.
Zabrał wszystko ze skrytki.
Zostawił pistolet. Co to znaczy?
Powiedziałem, że nie wiem!
Myślałem, że nie żyje, i to było lepsze.
Co się tak gapisz?
Słyszałem twoją rozmowę.
Co?
W konsulacie. Słyszałem co mówiłaś.
Pomyślałem, że moglibyśmy sobie pomóc.
Jak to?
Potrzebujesz pieniędzy, a ja muszę stąd wyjechać.
Nie prowadzę firmy przewozowej. Dzięki.
Dam ci 10 000 dolarów za zawiezienie mnie do Paryża.
Czy to jakiś żart? Jakaś ściema?
Żadna ściema.
Dam ci kolejne 10 000 dolarów, gdy dojedziemy na miejsce.
Jezu.
To po ciebie?
Ty prowadzisz, ja płacę. To proste.
Mam dość kłopotów, jasne?
Jasne.
Możesz mi oddać pieniądze?
Dobra, dalej.
Dalej.
Tutaj! Czekaj!
Nie, to gdzieś pod koniec.
Panowie, mamy coś! Do roboty!
Dobra, napływają dane.
Samoloty, pociągi, hotele, szpitale.
Kto ma adres? Ulicę?
Gemensheidt.
Chyba mam.
To on?
Niesamowite.
Zdjęcia sprzed 38 minut.
Szwajcarska policja szuka Amerykanina z czerwoną torbą.
Właśnie zdemolował ambasadę, a wczoraj poturbował dwóch gliniarzy.
Uaktywnijcie wszystkich agentów.
Wszystkich? Jednocześnie?
Słyszałeś. Chcę, żeby do zachodu słońca Bourne był już tylko wspomnieniem.
Dobra, dajcie tu mapę! Szybko, panowie! Do dzieła!
HASŁO: XX9897 LISTA OSIĄGALNYCH AGENTÓW
Dane są uaktualniane.
KOD: PROFESOR 893489CHIMP - PROCEDURA ROZPOCZĘTA
LOKALIZOWANIE
ZLOKALIZOWANY: BARCELONA
ZGODA NA DOSTĘP WPISAĆ KOMENDĘ: ENTER
ŁĄCZENIE SIĘ
PEŁNA GOTOWOŚĆ CZEKAĆ NA DALSZE INSTRUKCJE
PRZESYŁANIE
PEŁNA GOTOWOŚĆ
KOD AKTYWACYJNY: MANHEIM
PEŁNA GOTOWOŚĆ ZURYCH
PASZPORT CHILE NATYCHMIAST WYSŁAĆ 432ZZ45
MIEJSCE PRZEZNACZENIA ZURYCH
MIEJSCE: RZYM
ŁĄCZENIE SIĘ - MIEJSCE: RZYM WŁOCHY TRANSMISJA POTWIERDZONA
Co mi odpowiadało, bo byłam gotowa.
Po sześciu miesiącach spędzonych w Amsterdamie nie wie się,
czy było się tam 20 minut czy lat.
Więc wzięłam wszystkie pieniądze i pojechałam z przyjaciółmi.
Przejęliśmy sklep ze sprzętem surfingowym pod Biarritz, nad samym morzem.
Było wspaniale.
Było wspaniale przez trzy miesiące, lecz potem okazało się, że...
ten drań, który nam wynajął sklep, był zwykłym oszustem i...
I co?
Jak to co? Posłuchaj.
Nawijam bez przerwy przez 60 kilometrów.
Mówię, gdy jestem zdenerwowana. To znaczy mówię w ten sposób.
Zamknę się już.
Nie rób tego.
Dawno z nikim nie rozmawiałem.
Ale my nie rozmawiamy. To ja mówię.
Od wyjazdu z Zurychu powiedziałeś najwyżej 10 słów.
Gdy cię słucham, odprężam się.
Ostatnio mało sypiam i...
Ciągle boli mnie głowa.
Ten uporczywy ból...
zaczyna właśnie ustępować,
więc mów dalej.
Jeśli masz ochotę, proszę bardzo.
Dobrze.
Jaką muzykę lubisz?
Jaką? Powiedz.
Wiesz co? Nieważne.
Nie, powiedz.
Czego lubisz słuchać?
Nie wiem.
To nie takie trudne. Co lubisz? Powiedz.
Nie wiem.
Kto płaci 20 000 za podwiezienie do Paryża?
Cholera.
Pamiętam tylko dwa ostatnie tygodnie. Niczego, co zdarzyło się wcześniej.
- Szczęściarz. - Mówię poważnie.
Nie wiem, kim jestem. Nie wiem, dokąd jadę.
Nic.
Co, amnezja?
Tak.
- Amnezja. - Tak.
Rozumiem.
To najlepsze zdjęcie podwórka?
Jedyne.
Mają zdjęcia ulic? Tej okolicy?
Muszą coś mieć.
Chwileczkę.
Co on robi?
To jakaś gra? Ostrzeżenie? Groźba?
Proszę na to spojrzeć.
Co to?
Zdjęcie bocznej uliczki.
Powiększ.
Kto to, do cholery?
Marie Helena Kreutz.
Ma 26 lat, urodziła się pod Hanowerem. Jej ojciec był spawaczem.
Umarł w 1987.
Nie wiemy jeszcze nic o jej matce.
Babcia nadal mieszka w Hanowerze.
Wydaje się jedyną podporą tej dziwnej rodziny.
Jest jeszcze przyrodni brat.
Trudna sprawa. Dziewczyna jest włóczęgą.
Pojawia się tu i tam, ale to wszystko jest bardzo chaotyczne.
Płaciła rachunki za prąd w 1995 w Hiszpanii.
W 1996 miała przez chwilę telefon na swoje nazwisko w Belgii.
Żadnych podatków, kredytów.
Nie podoba mi się. Trzeba jej się przyjrzeć bliżej.
Załóżcie podsłuch u babci i przyrodniego brata.
U każdego, kto ją zna.
Chcę znać każde miejsce, w którym spała w ostatnich latach.
Niech Paryż roześle te materiały.
KRYJÓWKA TREADSTONE PARYŻ, FRANCJA
Nie wymyśliłem sobie tego.
Są prawdziwe.
No dobrze.
Kto ma w skrytce depozytowej...
mnóstwo pieniędzy, sześć paszportów i pistolet?
Kto ma numer konta ukryty w biodrze?
Wchodzę tu i pierwsze, co robię, to rozglądam się...
i szukam tylnego wyjścia.
Ja też je widzę. Nie martwię się.
Zostałeś postrzelony.
Ludzie robią bardzo dziwne rzeczy, kiedy się boją.
Mogę ci podać numery rejestracyjne samochodów na zewnątrz.
Wiem, że nasza kelnerka jest leworęczna,
a facet siedzący przy barze waży 100 kg i jest człowiekiem opanowanym.
Wiem, że najprędzej znajdę pistolet w kabinie szarej ciężarówki.
Na tej wysokości mogę przebiec szybko 800 m, a potem zaczną mi się trząść ręce.
Skąd to wszystko wiem?
Czemu wiem to wszystko, a nie wiem, kim jestem?
Hej.
Spałem.
Nie do wiary.
No cóż, byłeś zmęczony.
Ostatnio mało sypiam.
Proszę. Płacisz 20 000 dolarów, więc śniadanie gratis.
Zatrzymałaś się, by nabrać paliwa?
Spałeś jak zabity.
Myślisz, że czeka tu na ciebie rodzina?
Nie wiem.
Myślałem o tym.
To tu?
104.
Tak, to ten adres. Nie zatrzymuj się.
Gdzie?
Skręć w lewo i zaparkuj tam.
Dobrze.
To by było na tyle.
Chyba tak.
Boże, nie poznaję tego miejsca.
Powinnam już jechać.
Jason?
Boże, pieniądze. No tak.
Właśnie.
Proszę.
Dziękuję.
Dzięki za podwiezienie.
Drobiazg.
Mogłabyś pójść ze mną na górę. Albo poczekać tutaj.
Pójdę sprawdzić, a ty możesz poczekać.
Nie.
Mogłabyś.
Pewnie zapomniałbyś o mnie, gdybym tu została.
Jak mógłbym zapomnieć?
Jesteś jedyną osobą, którą znam.
Tak, to prawda.
Wygląda na to, że nie ma cię w domu.
Monsieur Bourne, jest pan.
Zastanawiałam się już... Dawno pana nie widziałam.
Tak, jestem.
Zapomniałem klucza.
Halo?
To na pewno twoje mieszkanie?
Raczej tak.
To moja kuchnia.
Coś ci świta?
Zajmuję się chyba biznesem żeglugowym.
A więc odzyskujesz pamięć?
Mogę skorzystać z łazienki?
Jasne.
Fajnie.
Tak, halo?
Hotel Regina w Paryżu. Z kim pana połączyć?
To w Paryżu?
Tak, proszę pana.
Szukam jednego z państwa gości.
Jasona Bourne'a.
Chwileczkę.
Dziękuję.
Nie mamy nikogo o tym nazwisku.
Rozumiem, dziękuję.
Chwileczkę! Jest pani tam? Halo?
Tak?
Mogłaby pani sprawdzić jeszcze jedno nazwisko?
Proszę moment zaczekać.
John Michael Kane. Kane przez "K".
Chwileczkę.
Dziękuję.
Dzwoni pan w sprawie pana Kane'a? Johna Michaela Kane'a?
Tak, zgadza się.
Jest pan jego przyjacielem?
Tak.
Mam dla pana bardzo smutną wiadomość.
Przepraszam, że muszę to powiedzieć
Pan Kane zginął prawie dwa tygodnie temu.
W wypadku. Na autostradzie.
Zginął na miejscu.
Bardzo mi przykro, że ode mnie się pan o tym dowiaduje.
Gdy przyszli po jego rzeczy, poinformowali nas o tym.
Kto przyszedł?
Jego brat.
Czy zostawił numer telefonu albo inną możliwość kontaktu?
Chyba nie.
Nie, przykro mi.
Jason? Nie ma ciepłej wody.
Jest lodowata.
Sprawdzę, jaka jest w kuchni.
Poczekaj w łazience. Zobaczę, czy da się odkręcić ciepłą.
Tak, tu też jest zimna.
Woda jest wciąż zimna.
Tak, w kuchni też. Odkręciłem ją.
Więc...
Co?
Nic.
Wszystko w porządku?
Tak.
O co chodzi?
Coś nie tak?
Jason!
Otwórz to. Zobacz, co jest w środku.
Kim jesteś?
UZBROJONY I NIEBEZPIECZNY
O Boże.
Boże.
Mów! Kim jesteś?
Ma moje zdjęcie!
Dobra, zaczekaj.
To Zurych. Wczoraj!
Nie...
- Nie wiem. - Skąd to masz?
Zostań tam.
Skąd masz moje zdjęcie?
Skąd je masz?
Skąd masz... Boże!
Ja się tym zajmę! Zostań tam!
Gdzie są twoje buty? Włóż je.
Jasne.
Wyskoczył przez okno. Dlaczego to zrobił?
Nie możemy tu zostać. To niebezpieczne.
Wydostanę nas stąd, ale musimy iść.
Słuchaj, możesz tu zostać.
Możesz zaczekać na policję.
Zaczekaj na nich, ale ja muszę iść.
Marie?
Cicho.
Nie patrz.
Podaj kod.
Alpha 37509.
Tak?
Chwileczkę.
Bourne był w swoim mieszkaniu w Paryżu.
Mamy go? Mów.
Zabił naszego człowieka.
- Co? W mieszkaniu? - Tak.
Trzeba to zatuszować.
To niemożliwe.
- Ciało leży na ulicy. - Więc?
Jest tam policja. To Paryż.
Wejdź na pasmo policyjne. Zdobądź tyle informacji, ile się da.
Zostań tu.
Muszę ukryć pieniądze. Wrócę za 10 minut.
Mówiłem, żebyś została w aucie.
Jezu Chryste. Mówiłem ci, żebyś została.
Musiałam się napić. Nie sądziłam, że wrócisz.
Musisz iść na policję.
Teraz. Zanim będzie gorzej.
- Sama? - Będzie dobrze.
Weźmiesz mój paszport. Pokażesz im.
Masz to zdjęcie i 20 000 dolarów.
Opowiesz im wszystko po kolei. Uwierzą ci.
Muszą ci uwierzyć.
Marie, nie możesz tu zostać. To niebezpieczne.
Niebezpieczne? Zdjęcie zrobiono w ambasadzie.
Kto to robi? To z wczoraj.
Nie wiem.
Skąd wiedzą, że jesteśmy razem?
Próbuję zrobić to, co dla ciebie najlepsze.
- Właśnie to. - Najlepsze?
Wysłanie mnie tam samej to najlepsze wyjście?
Myślisz, że tego chcę? Że to dobre dla mnie?
- Sam tam idź. - Muszę uciekać!
Ty im powiedz, co się stało!
Nie wiem, co się stało!
Nie wiem, kim był ten facet ani nic o zdjęciu!
Nie wiem, kim jestem!
Słuchaj, ja...
Myślisz, że chcę cię skrzywdzić.
Ja chcę postąpić właściwie.
Nikt nie postępuje właściwie.
Słuchaj, nie mogę z tobą uciekać.
Ja muszę tak żyć. Muszę...
Nie wiem nawet, przed kim się ukrywam.
Ci ludzie wiedzą, kim jestem.
Muszę tu zostać. Muszę się dowiedzieć.
To się dowiedz.
Zajmiesz się autem?
Jak to?
Opony nie są w najlepszym stanie.
Trochę ściąga na prawo.
Ostatnia okazja, Marie.
Więc...
- Co? - Trochę będzie rzucać.
Odwróć głowę.
Nie możemy wrócić do tego wozu.
Rozumiesz?
Wyczyścimy wszystko,
zatrzemy w nim wszystkie ślady i pójdziemy.
- To tyle. - Dobrze.
Znajdę jakieś miejsce, gdzie odpoczniemy. Muszę pomyśleć.
Masz jakiś kapelusz albo chustkę?
Żeby ukryć włosy?
Tak, dopóki ich nie zetniesz.
Jasne. Dobrze.
Dobrze.
KOSTNICA HOFFENMEIN PARYŻ, FRANCJA
To nie on.
Ten człowiek nie został postrzelony.
Co masz?
Wombosi był w kostnicy.
Widział ciało. Nie kupił tego.
Gdzie jest teraz?
Mówiłam, że mam za mało ludzi.
Gdzie jest teraz? Gdzie jest Wombosi?
Właśnie opuścili kostnicę.
Przed chwilą.
Co pan zamierza?
Muszę wziąć butelkę.
Hej.
Już posprzątałeś?
Usunąłem odciski palców.
Mogę tu chodzić czy zostawię ślady stóp?
Możesz chodzić. Nie ma problemu.
Musimy tylko pamiętać, czego dotykamy.
Lepiej będzie, jeżeli zostawimy pokój
bez żadnych śladów.
Dlaczego? Dokąd idziemy?
Muszę iść do hotelu, w którym mieszkał John Michael Kane.
Do hotelu Regina.
Jeśli to byłem ja, na pewno mają jakieś dokumenty.
Potrzebujemy rachunku hotelowego.
Dobrze.
Sytuacja jest jednak dość skomplikowana.
Bo nie żyjesz.
Właśnie.
Proszę.
Jeśli chcą wojny, będą ją mieli.
Jeśli chcą mnie zabić, niech to lepiej zrobią za pierwszym razem.
Niech mnie zabiją na amen. Niech mnie zabiją, gdy będę spał.
Nykwana, posłuchaj. Potrzebujemy tych ludzi.
Już trudno uzyskać pomoc ludzi, których znamy.
Musimy być ostrożni.
My?
Nie, ty.
Przynieś mi głowę dziecka tego drania,
wystaw na pokaz przed tym domem,
a zobaczą, jaką toczymy wojnę.
Ale właśnie o to...
Nykwana!
Musimy zsynchronizować zegarki.
Dobrze.
Numer telefonu?
616-2468.
Wyjścia?
Trzy.
Służbowe jest z tyłu, boczne prowadzi na ulicę między sklepami,
a frontowe jest najlepsze.
Jeśli uznam, że jestem śledzona, wyjdę z torbą na prawym ramieniu.
A jeśli nie będzie taksówki?
Idę dalej, nie odwracając się, aż podejdziesz.
Co?
To konieczne, prawda?
Dobrze.
Muszę znać odległości.
Wchodzisz i wybierasz jakiś centralny punkt w holu.
Policz kroki do tego punktu i zapamiętaj, ile ich było.
Jak zadzwonię, mogę dać sygnał do ucieczki.
Rozumiesz?
Trzeba też policzyć ludzi.
Ilu jest ludzi na przestrzeni od wejścia do recepcji.
Ilu pracowników hotelu. I oczywiście ochroniarzy.
Ci mogą być trudni do rozpoznania.
Zadzwonię do ciebie, podasz mi rozkład wnętrza i zrobimy resztę.
Hotel Regina.
Tak, telefon w holu.
- Co się stało? - Ja...
Czy coś poszło nie tak?
Mam dokumenty.
Facet w recepcji uśmiechał się do mnie.
Pomyślałam więc, że nie robiąc problemu
najprościej będzie o nie poprosić.
Masz rachunek?
Skserował go dla mnie.
Poprosiłaś go o to?
Powiedziałam, że byłam asystentką pana Kane'a.
Sprytnie.
- Czy mogę... - Nie.
Wombosi został zamordowany w swoim domu w centrum Paryża.
Tak, właśnie się dowiedzieliśmy.
To on. Bourne. Jesteśmy niemal pewni.
Miał zadanie. Nie wykonał go.
Czuł się w obowiązku dokończyć dzieła.
Jezu.
Sądzimy, że teraz wróci.
Tak jest zawsze.
To jak odruch bezwarunkowy.
On trzyma się protokołu.
Sądzimy, że teraz wróci, bo już wykonał zadanie.
Oni zawsze wracają.
Kiedy?
Kiedy się zgłosi?
- W ciągu 24 godzin. - 24?
Tak, na ogół tyle to trwa.
A co potem?
Mówiłem, że wszystko zatuszujemy.
I tak będzie.
Wiem, że to sklep ze sprzętem do nurkowania, ale gdzie on jest?
W Marsylii?
Czym konkretnie handlujecie?
Przepraszam, jak się pan nazywa?
Jesteście tu od trzech godzin i nie znaleźliście żadnych odcisków?
Co?
Paryska policja znalazła samochód.
Biuro Simona Rawlinsa
w Alliance Security, Sektor Morski.
Paryskie biuro jest otwarte od godziny 08:00 do 17:00.
Wpadłem na trop w Paryżu.
Pozostałe były w Marsylii i dwie w Southampton.
W Paryżu?
Alliance Security. Simon Rawlins.
Automatyczna sekretarka.
Pan Kane?
Pan Kane!
Jak się pan ma?
Dobrze, a pani?
Pan Kane. Zapraszam. Proszę usiąść.
Dziękuję.
A więc to trójpokładowiec Palmer Johnson.
Zakładam, że wciąż jest pan na rynku. To ten sam statek?
Tak.
A więc jestem Kane.
- Oni... - Miałem spotkanie jako Kane.
- Powiedzieli... - Jestem na pewno Kane.
Miałem właśnie spotkanie i rozpoznano we mnie Kane'a.
Na pewno jestem Bourne. I jestem też na pewno Kane.
To wszystko łodzie.
Mam plany, kamery, systemy bezpieczeństwa.
Właśnie znalazłam ciało Johna Michaela Kane'a.
W paryskiej kostnicy.
Jeśli ty jesteś John Michael Kane, to czyje ciało tam mają?
Jakie nazwisko?
Kane.
John Michael Kane.
Kane. Numer 121.
Chcę zobaczyć ciało.
Może wrócić nasz szef. Nie wolno nam tego robić.
Proszę.
To tu? Gdzie on jest?
Nie wiem.
Co się dzieje?
Chciał zobaczyć Amerykanina, ale ciało zniknęło.
Przyszli wczoraj wieczorem... Jego brat.
Nie ma go w rejestrze.
Kim pan jest? Co się dzieje?
Gdzie jest ciało które tutaj powinno być?
Ktoś je wczoraj zabrał.
Wiem, ale dokąd?
To nie jarmark.
Trzeba zadzwonić, umówić się, przestrzegać zasad.
Trzeba się wpisać i wypisać. To poważne miejsce. Poważna praca.
Nie można wchodzić, kiedy się chce.
Ma pan rację. Nie wpisaliśmy się.
Wynoście się stąd.
Dobra, zaraz się wpiszę.
Niech pani idzie.
To jest to?
Zaraz, nie można tego brać.
To jest to?
W porządku. Jest nawet ołówek.
Kochanie, możesz poczekać na zewnątrz? Jest tutaj.
- Nie możemy... - Dobra.
Jason, co się tam stało? Czego szukasz?
Nykwana Wombosi.
Wombosi był w kostnicy, żeby zobaczyć Kane'a.
Widzisz?
Co?
Jest w broszurze Alliance Security.
Ten sam facet.
On wie.
Mój francuski jest kiepski. Nie mogę... Piszą coś o łodzi czy...
Nie wiem, co tu jest napisane. Przeczytaj i powiedz mi.
Piszą, że trzy tygodnie przed śmiercią Wombosi powiedział policji,
że jakiś człowiek dostał się na jego jacht, 8 km od Marsylii,
i próbował go zabić.
Piszą, że przegonił go z łodzi i strzelił mu dwa razy w plecy.
Piszą, że jestem zabójcą.
Niech się pan zatrzyma.
Powiedział pan Rue de... Prawie tam jesteśmy.
To bardzo blisko.
Niech pan stanie.
Co się dzieje?
O co chodzi?
Co robisz, do cholery?
- Wysiadaj. - Co...
To za dużo.
Jesteśmy spaleni. Chodź.
Spaleni? Co to znaczy?
Monsieur... nie wziął pan reszty.
Nie wolno tu stać. Proszę jechać.
Nie zatrzymuj się.
Jak myślisz, co tam robią? Wiedzą już o hotelu.
Nie wiesz tego.
Zaufaj mi. Nie zatrzymuj się.
Zwariowałeś? Co robisz?
Jason!
To dowód, że jesteśmy spaleni.
- Marie? - Zostaw mnie.
Marie, stój.
Zostaw mnie w spokoju.
Co zrobisz? Zabijesz mnie?
- Marie. - To mnie czeka?
Uspokój się.
Cokolwiek zrobimy, musimy to zrobić razem.
- Musimy być... - My?
Łączyło nas tylko to, że oboje
nie wiedzieliśmy, kim jesteś.
- Teraz już wiemy. - Posłuchaj!
Znajdzie nas policja. Ci, którzy zrobili zdjęcie w ambasadzie...
i zabili Wombosi, zjawią się tu i zabiją nas.
Ludzie, dla których pracujesz.
Zabiorę cię, dokądkolwiek chcesz.
Zabiorę cię tam i zostawię.
Wtedy będziesz wolna. Nie musimy się więcej widzieć.
Ale nie tutaj. Jeśli tu zostaniemy, umrzemy.
Wspaniała robota policyjna! Znakomita!
Powinni jeszcze wywiesić transparent z napisem: "Nie wracaj!"
Jezu Chryste! Jak jest po francusku "obserwacja"?
Dobra, to było 16 minut temu.
To nasz punkt wyjścia.
Nie mogą lecieć. Pociąg to ryzyko. Nicky?
Słucham.
Muszę wiedzieć o wszystkim, co paryska policja robi w tej sprawie.
Robi się.
Mówiłeś o 24 godzinach, a jednak nie wrócił.
Nie, ale domyślamy się, gdzie jest.
Mamy tajnego agenta, który wymknął się spod kontroli.
Zdemolował amerykański konsulat.
Ucieka po Europie.
Nie wiecie, dlaczego. Muszę stanąć przed komisją.
Co im powiem o Treadstone?
Przejmujesz się spotkaniem budżetowym?
Jeśli się z tym nie uporamy, jest po nas.
Czy to jasne?
Ta sprawa nas zniszczy.
Nas obu.
Podzielcie się na dwa zespoły. Daryl, Ray, śledzicie napływające dane.
Brian, Harris, Steve,
rozpracowujcie dziewczynę.
Ustalono, gdzie mieszkała?
Pracujemy nad tym.
Uwijajcie się.
Porównaliśmy numery, z których dzwoniono do babci i brata.
Gdy znaleźliśmy zbieżność,
sprawdziliśmy je
i zestawialiśmy z innymi danymi, jakie posiadamy.
Pinezki. Te pinezki.
To miejsca, w których mieszkała w ciągu ostatnich sześciu lat.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć.
To miejsca, o których wiemy.
Nikt nie odebrał.
Ile razy zadzwonił telefon?
Jeśli nie chcesz jechać, złapię okazję.
Powiedziałem, że cię tam zabiorę.
To są cele.
Błagajcie, pożyczajcie, podsłuchujcie! Nie obchodzi mnie, co zrobicie!
Chcę wiedzieć, co się tam dzieje.
Skąd wiesz, że to wciąż jego własność?
Eamon zawsze miał pieniądze. Nigdy by tego nie sprzedał.
Marie?
Co?
Musimy iść.
Co?
Musimy iść.
Myślałam, że to będzie...
Cholera, to Eamon. Pogadam z nim.
Wychodzimy.
Eamon. Niespodzianka.
To ja, Marie.
Mieliśmy powód, by to zrobić.
Mam nadzieję.
Tato!
Zaczekajcie.
Nie miałam pojęcia, że tu będziesz.
Dlaczego miałbym tu być? To tylko mój dom, nie?
Tak.
Namówiła cię do tego?
Chcieliśmy tylko przenocować.
Tato, Alainowi chce się siusiu!
Dobrze, wysiadajcie.
Idziemy.
Chodź, Alain.
Przepraszam, ja...
Myślałam, że nic się nie stanie. Chyba się myliłam.
- Poszukajmy mamy. - Mamy?
Wyjechała na dwa dni. Dzięki Bogu.
Zaplątałeś się.
Teraz dobrze.
Z czego on żyje?
Zajmował się żeglugą.
Jest dla ciebie dobry?
Jesteś szczęśliwa?
Znasz mnie. Za bardzo się staram.
Proszę.
Śpijcie dobrze.
Dobranoc.
Będę spał na podłodze.
- Kiedy to było? - O 11:45.
A więc to niedaleko Paryża.
Dzwoniła z parkingu przy autostradzie.
Ta żółta pinezka?
Mieszkała tam przez parę miesięcy w 1997.
Najbliższe miasto to Riom.
Sprawdziliśmy międzynarodowe rozmowy telefoniczne jej rodziny.
Byli w Paryżu o 02:00.
Nie mogą lecieć samolotem. Pociąg jest zbyt niebezpieczny.
Na pewno nie pojechał tam, gdzie łatwo go wytropić.
Więc sądzimy, że jest tutaj.
Co robisz?
Dzieci. Martwiłem się. Nie mogłem zasnąć.
Obudzisz je. Chodźmy.
Już nie chcę wiedzieć, kim jestem.
Nie obchodzi mnie to.
Chodź, porozmawiamy o...
Chcę o wszystkim zapomnieć.
W porządku.
Nie obchodzi mnie, kim jestem i co robiłem.
W porządku.
Mamy pieniądze.
Możemy się ukryć.
Zrobimy to? Chciałabyś?
Nie wiem.
Chodź.
Chodź tu!
Dzień dobry.
Chryste. Wcześnie wstałaś.
Dzięki za zrobienie kawy.
Tylko jedna noc. Więc to prawda.
Tym razem.
Tam też go nie ma.
Sprawdziliście przy samochodzie?
Nigdzie go nie ma.
Dobrze, ubiorę się.
O co chodzi?
Zginął pies.
Często się to zdarza?
Nie, ten kundel zawsze jest łasy na śniadanie.
Ale musi być jakiś powód, nie?
Zejdź do piwnicy.
Co?
Idź z dziećmi do piwnicy.
O czym ty mówisz?
Jesteście w niebezpieczeństwie. Nie ma czasu na wyjaśnienia.
- Chwileczkę. Co... - Eamon.
Powinieneś tam iść.
Co ty zrobiłaś?
Nie ona. Chodzi o mnie.
Musicie natychmiast się ukryć w piwnicy.
Tato.
Przykro mi.
Idźcie.
- Telefon nie działa. - Tak.
Jason, co to za ludzie?
Co robisz?
O nie.
Nie powinniśmy tu przyjeżdżać. Ja... Te dzieci...
Nic im się nie stanie.
Gdzie jest? Gdzie broń?
Kto z tobą jest? Ilu?
Nie spytam drugi raz.
Pracuję sam. Jak ty.
Zawsze pracujemy sami.
- Jak to? - Skąd jesteś? Z Rzymu?
Z Paryża?
Treadstone. My obaj.
- Treadstone? - Skąd jesteś?
Z Paryża. Mieszkam w Paryżu.
Miewasz bóle głowy?
Tak.
Mnie strasznie boli głowa.
Wiesz, w nocy, podczas jazdy samochodem...
Może to przez reflektory.
Co to jest Treadstone?
Powiedzieli, bym wziął pigułki.
I jechał do Paryża.
Treadstone jest w Paryżu?
Zastanów się.
Pomyśl, co każą nam robić.
Dobrze.
Claudio, usiądź z przodu i zapnij pas.
Ty będziesz siedzieć z tyłu.
Z przodu, Claudio.
Nie będę czekał, Marie.
- Tylko chwilę, Eamon. - Nie czekam!
Proszę!
Weź to.
Wziąłem 30 000 dolarów. Reszta jest twoja.
- To wszystko? - Więcej nie mam.
Nie o to mi chodziło.
To się nie skończy, Marie. Musisz być jak najdalej ode mnie.
Musisz uciec.
Zaszyj się gdzieś.
Żadnych przyjaciół ani znajomych miejsc.
Starczy ci pieniędzy na całe życie. Dostatnie życie.
Jadę, Marie!
Wsiadaj do samochodu. Musisz jechać.
Co zamierzasz?
Rozwiązać tę sprawę.
Idź.
Proszę.
Proszę podać kod.
Podaj kod.
Kto mówi?
Kim jesteście, do cholery?
Człowiek którego przysłaliście nie żyje.
Więc kimkolwiek jesteś, zacznij mówić.
Witaj, Jason.
O co ci chodzi?
Są dwie opcje. Albo się do nas zgłosisz i wszystko naprawimy,
albo będziemy cię ścigać do skutku.
Aż mnie zabijecie, tak?
Nie mogę nic zrobić, gdy nie wiem, o co chodzi.
Powiedz mi, czego chcesz, a zrobię, co w mojej mocy.
Może porozmawiasz z Marie?
Zapytaj ją, co chce zrobić.
Myślę, że ona ma to gdzieś.
Nie żyje.
Przykro mi to słyszeć. Co się stało?
Była mi kulą u nogi.
- Jason, wszystko, co robiliśmy... - Dosyć.
Dosyć.
17:30. Paryż.
Dzisiaj. Pont Neuf.
Przyjdź sam. Stań na środku mostu.
Zdejmij marynarkę. Odwróć się na wschód.
- Zadzwonię na ten numer. - Jason, czekaj!
Zarezerwuj najbliższy lot i powiedz Nicky, że zadzwonię z auta. Niech znajdzie Picota.
Zatem...
Co zrobimy?
Powiedziałem, że to załatwię. Właśnie to robię.
Sprowadzisz go tu?
Na to już chyba za późno, prawda?
Masz lepszy pomysł?
Zostawiasz za sobą tylko trupy i zniszczenie,
od Zurychu do Paryża. Gorzej już się nie da.
Idź na górę i zarezerwuj salę konferencyjną.
Może zagadasz go na śmierć.
Autobus turystyczny, górny pokład.
Nie ma tam celu.
- Stanowisko jeden? - Nic.
- Stanowisko dwa? - Nic.
Stanowisko trzy, motocykl.
Nic.
Jason?
Mówiłem, żebyś przyszedł sam. To pewnie było zbyt trudne.
A więc słuchaj: znikam.
Cholera.
Dzwoń do Nicky.
Tak?
Ile czasu zajmie zlikwidowanie biura?
- Całego? - Tak.
Dwie, trzy godziny.
Dobra, zaczynaj.
Ani chwili przerwy.
Dwóch ludzi na zewnątrz, jeden w holu. Bądźcie czujni.
- Furgonetka zostaje? - Tak.
Zamykam tę jednostkę. Przewieziemy sprzęt furgonetką.
Obejmowały Hiszpanię, Maltę, Maroko.
Wszystkie radiowe rozmowy policyjne.
Nie, na Europę północną potrzebne jest specjalne zezwolenie.
Dobra, już to robią. Ściągną dane przez satelitę w pół godziny.
Gdzie twoja skrzynka polowa?
Gdzie ona jest?
Tam.
Cały system nawala.
Okno na prawo.
Okno jadalni?
Nie rozumiem.
Telefony nie działają.
To Bourne, prawda?
Cicho.
Jeden ruch i po tobie.
Bourne.
Rzuć broń.
Tam.
Dobra, czego chcesz...
Treadstone.
Rozejrzyj się dokoła. Niewiele zostało.
Jesteś z Treadstone?
Czy jestem z Treadstone? Ja?
O czym ty mówisz, do diabła?
Zwariował.
Lepiej mi wszystko wyjaśnij, bo myślałem,
że jesteśmy po tej samej stronie.
Po czyjej stronie?
Nie wiesz, co robisz, tak? Nie masz zielonego pojęcia?
Kim jestem?
Własnością rządu USA!
Jesteś szwankującą bronią za 30 milionów dolarów!
Jesteś totalną katastrofą!
Jeśli mam przez nią zginąć, powiedz mi, co się stało.
Dlaczego próbujecie mnie zabić?
Co się stało w Marsylii?
Wysłaliście mnie, żebym zabił Wombosi.
Zabił Wombosi? Możemy to zrobić, kiedy chcemy.
Mogę posłać Nicky, żeby to zrobiła.
Pan Wombosi miał umrzeć trzy tygodnie temu.
Miał umrzeć w taki sposób, by nikt nie wątpił,
że został zabity przez kogoś ze swojego otoczenia.
Nie wysłałem cię, żebyś zabił.
Ale żebyś był niewidzialny.
Wysłałem ciebie, bo nie istniejesz.
Chcę wiedzieć, co stało się w Marsylii.
Nie pamiętam, co się stało w Marsylii.
Bzdura! To nie do przyjęcia, żołnierzu.
Słyszysz? Zawiodłeś!
- Nie do przyjęcia? - Zawiodłeś!
Zawiodłeś i chcę wiedzieć, dlaczego!
Nie pamiętam!
Wskrzesiłeś Kane'a. Zaaranżowałeś spotkanie z Wombosim.
Znalazłeś firmę ubezpieczeniową. Włamałeś się do biura!
Na litość boską, wybrałeś jacht na miejsce ataku!
Wybrałeś łódź.
Wybrałeś dzień. Wytropiłeś załogę.
Dostawców jedzenia i paliwa!
Powiedziałeś nam, gdzie i kiedy.
Ukrywałeś się na tej łodzi pięć dni.
Byłeś na pokładzie, Jason!
Sprawa była załatwiona!
Jednak pamiętasz.
Prawda?
Nie chcę już tego robić.
Obawiam się, że nie masz wyboru.
Jason Bourne nie żyje. Słyszysz?
Utonął dwa tygodnie temu.
Powiesz im, że Bourne nie żyje. Rozumiesz?
Dokąd pójdziesz?
Przysięgam, że jeśli poczuję kogoś za sobą,
to nie masz pojęcia, jak szybko...
przeniosę tę walkę pod twoje drzwi.
Jestem teraz po swojej stronie.
Załatwione.
Zamknij biuro.
Projekt Treadstone został zakończony.
Była to swego rodzaju gra symulacyjna.
Liczyliśmy, że będzie to dobry program szkoleniowy.
Ale szczerze mówiąc, jak na ćwiczenie teoretyczne...
był zbyt kosztowny.
Został już całkowicie zarzucony.
Dobrze, następna sprawa.
To jest...
Blackbriar.
Program telekomunikacyjny stworzony z Departamentem Obrony...
Ma solidne podstawy.
i bardzo dobrze rokuje na przyszłość.
Łączy elementy proaktywnych i reaktywnych pól bezpieczeństwa...
To pani sklep?
Tak.
Ładny. Niełatwo go znaleźć, ale...
Mogę wynająć skuter?
Ma pan dowód tożsamości?
Raczej nie.
Odwiedź www.NAISY.info
Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.